بیاییم از خبرهای منفی فاصله بگیریم

نوشته: نعمت الله نظری

بعد از جنگ آمریکا با کره، ژنرال ویلیام مایر که بعدها به سمت روانکاو ارشد ارتش آمریکا منصوب شد، یکی از پیچیده ترین موارد تاریخ جنگ در جهان را مورد مطالعه قرار میداد:
حدود 1000 نفر از نظامیان آمریکایی در کره، در اردوگاهی زندانی شده بودند که از همه استانداردهای بین المللی برخوردار بودند. این زندان همه امکاناتی که باید یک زندان طبق قوانین بین المللی برای رفاه زندانیان داشته باشد را دارا بود.

این زندان با تعریف متعارف تقریباً محصور نبود و حتی امکان فرار نیز تا حدی وجود داشت.
آب و غذا و امکانات به وفور یافت میشد.
در آن از هیچ یک از تکنیکهای متداول شکنجه استفاده نمیشد، اما...
اما بیشترین آمار مرگ زندانیان در این اردوگاه گزارش شده بود.
عجیب اینکه زندانیان به مرگ طبیعی میمردند.
با این که حتی امکانات فرار وجود داشت اما زندانیان فرار نمیکردند
بسیاری از آنها شب میخوابیدند و صبح دیگر بیدار نمیشدند.
آنهایی که مانده بودند احترام درجات نظامی را میان خودشان و نسبت به هموطنان خودشان که مافوق آنها بودند رعایت نمیکردند و در عوض عموماً با زندانبانان خود طرح دوستی میریختند.
دلیل این رویداد، سالها مورد مطالعه قرار گرفت و ویلیام مایر نتیجه تحقیقات خود را به این شرح ارائه کرد:

در این اردوگاه، فقط نامه هایی که حاوی خبرهای بد بود را به دست زندانیان میرساندند و نامه های مثبت و امیدبخش تحویل نمیشد.
هر روز از زندانیان میخواستند در مقابل جمع، خاطره یکی از مواردی که به دوستان خودخیانت کرده اند، یا میتوانستند خدمتی بکنند و نکردند را تعریف کنند.
هر کس که جاسوسی سایر زندانیان را میکرد، سیگار جایزه میگرفت.
اما کسی که در موردش جاسوسی شده بود و معلوم شده بود خلافی کرده هیچ نوع تنبیهی نمیشد.
در این شرایط همه به جاسوسی برای دریافت جایزه (که خطری هم برای دوستانشان نداشت) عادت کرده بودند.

تحقیقات نشان داد که این سه تکنیک در کنار هم، سربازان را به نقطه مرگ رسانده است، چرا که:
— با دریافت خبرهای منتخب (فقط منفی) امید از بین میرفت.
— با جاسوسی، عزت نفس زندانیان تخریب میشد و خود را انسانی پست می یافتند.
— با تعریف خیانتها، اعتبار آنها نزد همگروهی ها از بین میرفت.
و این هر سه برای پایان یافتن انگیزه زندگی، و مرگ های خاموش کافی بود.
این سبک شکنجه، شکنجه خاموش نامیده میشود.

نتيجه :
اگر این روزها فقط خبرهای بد میشنويم، اگر هیچکدام به فکر عزت نفس مان نيستيم و اگر همگي در فکر زدن پنبه همدیگر هستيم،
به سندرم «شکنجه خاموش» مبتلا شده ايم.
این روزها همه خبرهای بد را فقط به گوشمان میرسانند و ما هم استقبال میکنیم ...
دلار گران شده ...
طلا گران شده ...
کار نیست ...
شفاخانه آتش گرفت ...
دانش آموزان راهیان نور در جاده کشته شدند...
زورگیری در ملاءعام...

این روزها هیچ کس به فکر عزت نفس ما نیست!
شما چطور فکر میکنید؟ ...
ما افغانها دزدیم! ...
ما افغانها همه کارهایمان اشتباه است. ...
ما افغانها هیچی نیستیم! ...
ما افغان ها از زیر کار درمیرویم! ...
ما هیچ پیشرفتی نکردیم!...
ما افغان ها هیچ هنری نداریم!
ما افغانها آدمِ خوبی نداریم!
ما افغانها هر عیبی که یک انسان میتواند داشته باشد داریم! ...
در همین محیطای مجازی چقدر بادلیل و بی دلیل به خودمان بد میگوییم و لذت میبریم.
به خودمان فحش میدهیم و کیف می کنیم و میخندیم.
اقوام مختلف را مسخره می کنیم و همه با هم کل افعانستان را ! ...

بزرگان علمی٬ هنری٬ ادبی و دینی کشور خودمان را وسیله خنده و تفریح کرده ایم و هیچکس هم نباید فکر کند اینها نقشه است.

این همان جنگ نرم است.
این روزها همه در فکر زیرآب زدن بقیه هستند، شما چطور؟
این روزها همه احساس می کنند در زندانی بدون دیوار دوران بی پایان محکومیت خود را می گذرانند، شما چطور؟
این روزها همه شبیه زندانیان جنگ آمریکا و کره منتظر مرگ خاموش هستند٬ شما چطور؟
بیاییم از خواندن و شنیدن اخبار منفی فاصله بگیریم و تا میتوانیم به خود و اطرافیانمان امید بدهیم، احترام بگذاریم و در الشرایطی شاد و نشاط زندگی کنیم.

خبرنگاران زن: نگران شرایط نامناسب کاری هستیم / فعالیت های نهادهای مدافع خبرنگاران سمبولک بوده است

گزارش از: نعمت الله نظری

باوجودی که ایجاد و تاسیس رسانه ها و تحقق آزادی بیان در 14 سال گذشته از دستاوردهای عمده ی دولت افغانستان، جامعه جهانی و مردم پنداشته می شود اما در چند سال اخیر حضور خبرنگار زن در رسانه های به گونه ی گسترده ی کاهش یافته است.

نهادهای مدافع از خبرنگاران در حوزه شمال افغانستان معتقد هستند که عمده ترین چالش که در برابر کار خبرنگاران زن در کشور وجود دارد، نا امنی ها و مصئونیت شغلی می باشد که این امر سبب شده تا بعضی از زنان و دختران کاری روزنامه نگاری و خبرنگاری را رها کنند.

شماری از خبرنگاران زن، فعالان نهادهای مدافع خبرنگاران و نیز دختران دانشجو دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ از حضور کمرنگ زنان و دختران در رسانه ها ابراز نگرانی کرده و تاکید دارند که در چند سال گذشته حضور این قشر در رسانه ها کاهش یافته است.

به گفته ی آنان عدم مصئونیت شغلی و جانی، نبود فضای مناسب برای کار زنان خبرنگار، پائین بودن حقوق و امتیازات مالی، برخوردهای نامناسب اجتماعی و موجودیت دیدگاه های زن ستیزانه در جامعه از عمده ترین عوامل است که حضور زنان خبرنگار را در رسانه ها کمرنگ ساخته اند.

در حالی که سالانه ده ها دختر جوان از دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ فارغ التحصیل می شوند اما فعالان نهادهای مدافع خبرنگاران و نیز خبرنگاران زن معتقد هستند که تعداد از دختران شغل خبرنگاری را رها کرده و به کارهای غیر رسانه یی پرداخته اند که سبب نگرانی گردیده است.

باوجودی که در ولایت بلخ 14 رسانه ی تصویری (تلویزیون)، 17 رسانه ی صوتی (رادیو)، 30 رسانه ی چاپی (نشریه) و ده ها خبرگزاری و سایت های خبری در 14 سال گذشته فعال شده اند اما زنان و دختران به گونه ی کمرنگ در این رسانه ها فعالیت می کنند.

خشونت و تبعیض

برعلاوه که هزینه ی های هنگفتی در چند سال گذشته در راستای تحقق حقوق زنان و محو خشونت علیه این قشر در افغانستان و ولایت بلخ مصرف شده است اما تاهنوز خشونت و تبعیض در برابر زنان وجود دارد که این امر مانع کار خبرنگاران زن در این ولایت نیز شده است.

زنان خبرنگار به این باور اند خشونت و تبعیض از ادرس های مختلف از مردم عادی و ملکی گرفته تا نهادهای دولتی و غیر دولتی در برابر زنان به ویژه خبرنگاران زن وجود دارد که سبب گردیده تا برخی از زنان خبرنگار کارهایشان را ترک نمایند.

مهناز موزون خبرنگار رادیو کلید که از چند سال به اینطرف در ولایت بلخ مشغول کارهای رسانه یی و خبرنگاری است، از بی توجهی حکومت در امر حمایت از خبرنگاران انتقاد کرده می گوید: حکومت باوجودیکه از خبرنگاران حمایت نکرده بلکه برخی از قضایای خشونت علیه خبرنگاران توسط حکومت صورت گرفته است.

نامبرده تصریح کرد: در چند سال گذشته خشونت های زیادی علیه خبرنگاران به ویژه خبرنگاران زن صورت گرفته است اما حکومت اکثریت عاملان این قضایا را شناسائی و بازداشت نکرده و در امر پیگیری و حمایت از خبرنگاران ناکام بوده است.

مبینه ساعی خیراندیش مسوول رادیو رابعه بلخی در ولایت بلخ نیز می گوید: تبعیض جنسیتی، پائین بودن حقوق و امتیازات مالی و نیز سهم ندادن زنان در پست های مهم از عمده ترین چالش های است که در برابر خبرنگاران زن قرار دارد.

در این میان برخی از مسوولان رسانه ها در ولایت بلخ می پذیرد که در شماری از رسانه ها تبعیض وجود دارد اما تاکید می کنند که زنان می توانند در کنار مردان در رسانه ها کار کنند و در برابر مشکلات موجود به گونه ی جدی مبارزه نمایند.

داکتر نجیب پیکان مسوول رادیو تلویزیون آرزو بااشاره به تعریف خبرنگار براساس قانون رسانه های همگانی افغانستان می گوید: تمامی کارمندان بخصوص زنان کارمند که در رسانه ها کار می کنند، خبرنگار نیستند اما خبرنگاران زن باید مورد حمایت قرار گیرند.

از سوی هم نور آغا شریفی مسوول ساحوی شمال نی (حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان) ضمن اینکه می پذیرد حضور زنان در چند سال گذشته در رسانه ها کمرنگ شده است می گوید: در آغاز حکومت خبرنگاران زن با علاقمندی در رسانه ها کار می کردند.

عقاید و افکار سنتی مردم

پس از سقوط حکومت طالبان در افغانستان و روی کار آمدن حکومت جدید، دریچه تازه برای فعالیت های رسانه یی و تحقق آزادی بیان در کشور باز شده است که یکی از دستاوردهای دیموکراسی و حکومت افغانستان ایجاد و تاسیس رسانه ها پنداشته می شود.

دیدگاه سنتی و مرد سالاری، نا امنی ها، تهدیدات، عرف و فرهنگ حاکم در اجتماع ولایت بلخ از سایر عوامل است که به گفته ی دانش آموخته گان خبرنگاری و روزنامه نگاری دانشگاه بلخ در برابر کار زنان خبرنگار در این ولایت وجود دارد.

حسنیا غفوری که از دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ فارغ التحصیل شده است، می گوید: به دلیل اینکه عرف و فرهنگ ناپسند در اجتماع وجود دارد، نتوانسته به کارهای مسلکی و حرفوی اش که همانا خبرنگاری است، کار کنند.

وی که اکنون در یکی از مکاتب شهرمزارشریف مرکز ولایت بلخ مشغول آموزگاری می باشد، تاکید کرد: اکثریت مردم که دیدگاه و افکار سنتی و مذهبی دارند، کار زنان را در رسانه ها درست نمی دانند به همین دلیل حضور زنان در رسانه ها کمرنگ شده است.

صالحه آفرین خبرنگار رادیو رابعه بلخی که حدود 4 سال می شود، مشغول کار رسانه یی در ولایت بلخ است، می گوید: مردم در برابر خبرنگاران زن در بعضی از حالات حرف های نادرست را استفاده می کنند و نیز برچسب های غیر اخلاقی به این قشر می زنند که سبب نگرانی زنان خبرنگار شده است.

استاد ماریا رهین رئیس دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ باوجودی که می پذیرد حضور خبرنگاران زن در رسانه های ولایت بلخ نسبت به سال های گذشته کاهش یافته است، اما تاکید کرد که زنان دستاوردهای خوبی در عرصه روزنامه نگاری داشته اند.

استاد رهین به دوران حکم روایی گروه طالبان در افغانستان اشاره کرده، می گوید: در آن زمان زنان حتا حق بیرون شدن از منزل را نداشتند اما اکنون برای بدست آوردن حقوق شان مبارزه می کنند که خبرنگاران زن نیز باید در برابر نارسایی ها مبارزه نمایند.

عدم دسترسی به اطلاعات

باوجودی که قانون حق دسترسی به اطلاعات در افغانستان تصویب و توشیح گردیده است اما بازهم شماری از زنان خبرنگار در ولایت بلخ از عدم دسترسی به اطلاعات شکایت کرده می گویند هنگامی که خبرنگاران زن برای بدست آوردن اطلاعات به نهادهای دولتی مراجعه می کنند، با آنان همکاری صورت نمی گیرد.

صالحه آفرین خبرنگار رادیو رابعه بلخی می گوید: زمانی که خبرنگاران به ویژه خبرنگاران زن به ادارات دولتی برای تهیه گزارش و بدست آوردن اطلاعات مراجعه می کنند، با آنان همکاری صورت نمی گیرد که این امر باعث می گردد تا علاقمندی خبرنگاران زن به کار رسانه یی کمتر شود.

بانو آفرین همچنان از نهادهای مدافع خبرنگاران و ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت بلخ انتقاد کرده، تصریح کرد: این نهادها نیز که یگانه حامی خبرنگاران به ویژه خبرنگاران زن پنداشته می شوند کارهای اثر گذاری را برای بهبود وضعیت کار رسانه یی انجام نداده اند.

مهناز موزون خبرنگار رادیو کلید در ولایت بلخ بیان داشت: باوجودی که برخی از مسوولان نهادهای دولتی  اطلاعات را در اختیار خبرنگاران بخصوص زنان خبرنگار قرار نمی دهند بلکه در بعضی از حالات با این قشر برخوردهای نامناسبی را انجام می دهند.

در همین حال صالح محمد خلیق رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت بلخ ضمن اینکه ادعا خبرنگاران زن را رد نمی کند، اما تاکید کرد که تاهنوز هیچ شکایت مبنی بر اینکه نهادهای دولتی اطلاعات را در اختیار خبرنگاران قرار نداده ، ثبت این اداره نشده است.

قانون رسانه های همگانی افغانستان،ماده پنجم

"هر شخص حق دارد معلومات را طلب و دریافت نماید، دولت بنابر تقاضای اتباع کشور معلوماتی را که مطالبه می شود فراهم می کند، مگر اینکه معلومات مطالبه شده راز محرم نظامی بوده و افشای آن امنیت و منافع ملی را با خطر مواجه سازد."

اما نور آغا شریفی مسوول ساحوی شمال دفتر نی (حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان) می افزاید که نهادهای مدافع خبرنگاران مسوولیت اجرایی را برای تطبیق قانون حق دسترسی به اطلاعات ندارند اما تلاش می کنند تا نهادهای دولتی اطلاعات را در اختیار رسانه ها قرار دهند.

کم کاری نهادهای مدافع حقوق خبرنگاران

در چند سال گذشته در کنار اینکه رسانه های مختلف ایجاد شده و به فعالیت هایشان ادامه می دهند، نهادهای گوناگون به منظور حمایت از حقوق خبرنگاران در ولایت بلخ ایجاد شده است اما خبرنگاران معتقد هستند که این نهادها نتوانسته به گونه درست از حقوق آنان دفاع نمایند.

مهناز موزون از خبرنگاران بلخ است که از کار نهادهای مدافع خبرنگاران انتقاد کرده و می گوید که این نهادها بیشتر به گونه سمبولک فعالیت می کنند و اکثریت آنان براساس اهداف و منافع شخصی ساخته شده و از خبرنگاران به صورت درست حمایت نکرده اند.

بانو موزون از حضور کمرنگ خبرنگاران زن در رسانه های ولایت بلخ و سایر ولایت های کشور ابراز نگرانی کرده و تاکید می کند نهادهای که در راستای دفاع از حقوق خبرنگاران و دستاندرکاران رسانه ها کار می کنند، دستاوردهای اثر گذاری نداشته اند.

از سوی هم رئیس دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ حکومت بخصوص وزارت اطلاعات و فرهنگ کشور را به بی توجهی در قبال خبرنگاران متهم کرده، می گوید: این وزارت به جای حمایت در تضاد با رسانه ها و خبرنگار قرار گرفته است.

اما صالح محمد خلیق رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت بلخ این ادعا را رد نموده تصریح کرد: این ریاست با هماهنگی سایر نهادهای و انجمن های مدافع خبرنگاران برای بهبود وضعیت خبرنگاران و ظرفیت سازی آنان کارهای اثر گذاری را انجام داده اند.

در این میان مسوول ساحوی شمال دفتر نی (حمایت کننده رسانه های آزاد در افغانستان) از برنامه های موثر برای خبرنگاران زن سخن زده تاکید کرد: راه اندازی برنامه های آموزشی، دادخواهی ها و نیز مشوره دهی از جمله کارهای اثر گذاری است که برای خبرنگاران زن در ولایت بلخ صورت گرفته است.

دانشجویان دانشکده ژورنالیزم: نگران شرایط نامناسب کاری هستیم

شماری از دانشجویان دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه بلخ ضمن اینکه از کار در رسانه ها ابراز علاقمندی می کنند اما می گویند که شرایط نامناسب کاری، سنتی بودن اجتماع و نیز نا امنی ها این دانشجویان را نگران ساخته اند تا در آینده مشکل ساز نشود.

محبوبه شریفی دانشجو دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ در این رابطه گفت: "وقتی که من در محیط دانشکده ژورنالیزم  آمدم، دید بسته مردم و مفکوره های شان را دیدم واقعاً من پشیمان شدم که چرا این رشته را انتخاب کردم".

پریسا آرزو که در سال دوم دانشگاه قرار دارد از علاقمندی اش به این رشته سخن زده، می گوید: باوجودی که علاقه به کار رسانه یی دارد اما نگران است که نا امنی ها و دیدگاه های منفی مردم مانع کار وی در رسانه ها نشود.

دانشجویان دانشکده ژورنالیزم دانشگاه بلخ تاکید می کنند که چالش های عمده در برابر زنان خبرنگار در ولایت بلخ وجود دارد اما از خبرنگاران می خواهند که در برابر مشکلات موجود و نیز نارسایی ها مبارزه کنند تا حق و حقوق شان را بدست بیاورند.

راهکارها

باوجودی که حضور خبرنگاران زن در سانه ها در راستای تامین حقوق زنان به ویژه محو خشونت علیه زنان گام مهمی تلقی می گردد اما در اجتماع سنتی مانند افغانستان تا حد زیادی دشوار می باشد و نیاز است که زنان به گونه پایدار در این بخش تلاش و مبارزه نمایند.

هنوز هم افغان ها بشمول بلخی ها نسبت به زنان و دختران که در رسانه ها کار می کنند، نگاه خوبی ندارند از اینرو بیشتر خانواده ها از کار دختران شان در رسانه ها جلوگیری می نمایند و کار آنان احساس شرمسازی کرده و در نتیجه مانع کار شان می شوند.

در همین حال نیاز است که برای فرهنگ سازی و نهادینه شدن کار خبرنگاران زن در افغانستان بشمول ولایت بلخ تلاش های از طرف نهادهای مختلف از عالمان دین و بزرگان محل گرفته تا ارگان های دولتی کار کنند و مفاد کار زنان خبرنگاران را منعکس سازند تا دیدگاه مثبت در اجتماع ایجاد شود.

رئیس دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه بلخ کار خبرنگاران زن را برای انعکاس دادن و بلند کردن صدای مردم بخصوص ندای زنان اثر گذار می داند و تاکید می کند تا برای دادخواهی از حق و حقوق زنان باید خبرنگاران زن مورد حمایت و پشتیبانی قرار گیرد.

آشنایی با دستگاه ضبط صدا

 معرفی ریکاردر مودل (ICD-PX312)

نقش آن به عنوان یک رسانه :

 تکنالوژی های جدید رسانه ای با انفجار اطلاعات و انقلاب فن آوری و بوجود آمدن شبكه های اینترنت  و دیجیتال تحول عظیمی در عرصه اطلاع رسانی و کارکرد رسانه ها ایجاد كرده است چنانچه که این وسیله بیشتر در رسانه ای چون رادیو کاربرد، خود نیز به عنوان یک رسانه که ضبط و نشر صدا و موسیقی را دارد مطرح می شودکه مخاطب می تواند صداها و موسیقی دلخواه خود را در آن جا داده و در اوقات مناسب شنونده آن باشد  ولی کاربرد این وسیله بیشتر برای خبرنگاران است.

خبرنگاران در کارهای خبرنگاری خود چون تهیۀ گزارشات، خبر، مصاحبه و سایر موارد که در آنها صدا ضرورت باشد از این چنین ابزارها استفاده می کنند.

علاوه بر تسهیلات کار خبرنگاری، این وسیله برای دیگر افراد به منظور شنیدن موسیقی و غیره نیز استفاده می شود.

ریکاردر مودل (ICD-PX312) یک دستگاه کوچک برقی برای ضبط و پخش صدا می باشد.

که در موارد رذیل کار برد کاردارد.

o       ضبط و پخش صدا: ما میتوانیم صدای خود و یا صداهای اطراف خود را ضبط کنیم و بعد از آن همان صدا را دوباره شنیده بشنویم.

o       برای ذخیره سازی موسیقی استفاده می شود:مانند تمام پلیرهای دیگر آن را بشنویم.

این وسیله توسط باطری DC یاهمان بالتی های قلمی سایز کوچک  است بکار گرفته می شود.در این ابزار نباید از برق شهری یا جنراتور استفاده شود. و برای نگهداری هرچه بهتر زمانیکه از ریکاردر استفاده نمی شود موارد ذیل در نظر گرفته شود.

1.    هیچگاه ریکار در را مستقیما در مقابل نور آفتاب ، باد شدید و باران نگهداری کنید.

2.    در موقع که از ریکاردر استفاده نمی کنید ،بالتی آن را از جعبه آن خارج کنید. زیرا داخل بالتی موارد کیمیایی استفاده شده است که اگر از بالتی خارج شود اسپرنگهای که در داخل جعبه تعبیه شده آن ها را به مرور زمان از بین میبرد و دوباره هم نمیتوان ترمیم کرد.

3.    اگر به صورت اشتباه بالای ریکاردر آب بریزد و یا ریکاردر در آب بیافتد اولین کاری که انجام دهید این است بالتی های آنرا از جعبه آن خارج کنید. و سپس آن را با یک دستمال پاک خشک نموده مدتی آن را در هوای آزاد بگذارید.با این کار شما می توانید دوباره از ریکاردر استفاده کنیدالبته اگر بخت یاری کند.

4.    هیچگاه ریکاردر خود را بالای و سایل برقی که مستقیما در برق های شهری یا جنراتور وصل است نگذارید.

معرفی دکمه ها، سلایدها و پورت های دستگاه ضبط صدا

(پوشه )  folder

          قبل از ضبط صدا در ریکاردر ، توسط این گزینه می توانیم فولدر مورد نظر را انتخاب می کنیم مانند:فولدر1، فولدر2، فولدر3...

دکمه صحنه (scene)

scene

چند حالت را توسط این گزینه قبل ازضیط انتخاب می توانیم مانند:

1.    مصاحبه (Interview): اگر برای مصاحبه این گزینه را انتخاب کنیم باید جهت مایکروفون ریکاردر را مقابل مصاحبه شونده بگیریم و در این حالت ریکاردر از 1 الی 2 متر یا 40 الی 90 انچ مصافه داشته باشد.

2.    سخنرانی: اگر شما از یک سخنرانی می خواهید صدا ضبط کنید گزینه ای (Lecture) را انتخاب کنید.

3.    یادداشت صدا: اگر شما برای مطبوعات چاپی ضرورت به صدا دارید از گزینه (Voice Notes) استفاده کنید.

4.    جلسه : اگر شما از کدام جلسه ، نشست یا از کنفرانس روم می خواهید صدا ضبط کنید ازگزینه ای (meeting) استفاده کنید.

5.    ورودی صدا: اگر شما می خواهید از طریق لین ارتباط جکهای کوچک استیرو داشته باشد می توانید ازیک سی دی یا تیپ وغیره صدا را به ریکاردر انتقال دهید که به این اساس از گزینۀ (Audio in) استفاده کنید.

display

 دکمۀ نمایش (Display)

این گزینه ساعت، تاریخ، شمارۀ ترک وباقیماندۀ حافظه را نمایش میدهد.

start

دکمۀ شروع پخش صدا

 هرگاه بخواهیم صدای که در ریکاردر از قبل موجود بوده ویا ما آن را اخیرأ ضبط نموده ایم را بشنویم از این دکمه استفاده می کنیم.

همچنان توسط این دکمه صدای که در جریان پلی باشد می توانیم وقفه  (pause) و انتر (Enter) نیز در این دکمه است.

دکمۀ ضبط:(Record)

record

وظیفۀ این دکمه ضبط کردن صدا در ریکاردر است که به طور معمول این دکمه رنگ سرخ را بر روی خود دارد همچنان توسط این دکمه در جریان ضبط می توانیم وقفه (pause) ایجاد کنیم.

دکمه های گذشتن وبرگشتن (forward & Rewind:

forward & rewind

دکمۀ (f. forward) یا گذشتن از آنچه که روی آن قرار داریم به طرف صداهای بعدی این دکمه را فشار بگیریم.

هرگاه بخواهیم از یک (Track) به (Track) دیگر مراجعه کنیم از دکمۀ (f.Forward) استفاده می کنیم در این حالت یک بار این دکمه را فشار دهیم.

این دکمه در ریکاردر به این شکل موجود است.

دکمۀ رفتن (f. Rewind):

f.rewind

برای رفتن به روی صداهای قبلی در چنین حالت این دکمه را فشار بگیریم.

اگر این دکمه را یک بار فشار دهیم از ترکهای بالا به ترک های پایین ما را رهنمایی می کند.

شکل آن

stop

دکمۀ توقف (Stop)

 این دکمه برای ضبط کردن و یا پخش کردن صدا استفاده می شود.

ترک نشانه (T.Mark):

t. mark

توسط این دکمه میتوانیم در جریان ضبط و یا در حالت پلی کردن صدا را شماره گذاری یا نشانی کنیم.

بلندگو(Loudspeaker):

loud speaker

صدای ضبط شده را توسط بلندگوکه در ریکاردر تعبیه شده است می توانیم بشنویم.

پورت (USB): از این پورت توسط لین مخصوص این ریکاردر صدا های که در ریکاردرضبط نموده اید میتوانید به کمپیوتر انتقال دهید.

روشن (on) یاخاموش (off):برای روشن کردن یا خاموش کردن ریکاردر از سلایدر مخصوص بنام هولد پاور آن / آف (Hold-power on/on) که در سمت چپ این وسیله نصب است استفاده می کنیم اگر بخواهیم ریکاردر را روشن کنیم این دکمه را طرف پایین فشار میدهیم ریکاردر روشن یا on می شود.اگر بخواهیم ریکاردر را خاموش کنیم بازهم به طرف پایین مدت چند ثانیه فشار بگیریم در نتیجه ریکاردر خاموش می شود.

سلایدر (Hold): وظیفۀ سلایدر holdاین است زمانیکه ما بخواهیم ضبط متداوم را در  ریکاردر خویش انجام دهیم ویا اینکه کدام دکمۀ دیگری برای انجام دادن عملیه ضبط مزاحمت کند از سلایدر Hold استفاده می کنیم.

این سلایدر طرف بالا فعال است و طرف پایین غیر فعال است.

 دکمۀ پاک کردن (Erase)

توسط این دکمه می توانید ترک های اضافی را از ریکاردر حذف کنید.

طریقه: ترک مورد نظر را پلی نموده سپس ترک را توقف دهید متعاقبأ دکمۀ Erase را فشار دهید ترک به شکل اتومات پلی می شود بعد از آن برای شما دو انتخاب Erase & cancel  در روی صفحه ظاهر می شود توسط دکمه های forward, rewind  دکمه Erase را انتخاب نموده انتر کنید. در نتیجه ترک انتخاب شده از ریکاردر پاک می شود.

دکمۀ کنترول صدا  Volume Button

وظیفۀ این دکمه بلند کردن و پایین آوردن صدا است عمومأ این دکمه از دو بخش تشکیل شده است .

Up Button: که برای بلند کردن ضدا مورد استفاده قرار می گیرد.

Down Button: که برای پایین کردن صدا استفاده می شود این دکمه به طرف راست ریکاردر قرار دارد.

دکمه (Repeat)AB: توسط این دکمه میتوانیم قسمتی از صدا را انتخاب نماییم و بعدأ قسمتی انتخاب شده را به شکل تکرار (Loop) بشنویم .

دکمۀ حذف سروصداهای اضافی در صدا (Noise Cut)

توسط این دکمه میتوانیم سروصداهای اضافی را از صدا دور کنیم. همچنان اگر خواسته باشید در جریان ضبط نمودن صدا بگروند در صدا داشته باشید می توانید این دکمه را طرف پایین (off) قرار دهید و اگرنمی خواهید در صدا بگروند داشته باشید این دکمه را on نمایید.

ضبط نمودن صدا (Recording): در ریکاردر زمانیکه می خواهید صدا را با صدای اطراف تان ضبط کنید ابتدا ریکاردر را روشن نموده بعدأ دکمه scence را فشار دهید حالت های ریکاردر را انتخاب نموده بعد از انتخاب یکی از چند حالت،متعاقبأ دکمه ضبط را فشار دهید بعد از این عملیه در سکرین یا صفحه ریکاردر علامۀ ریکاردر ظاهر میگردد.

  اگر در کایکروفون داخلی (Internal) تماس کنیم صدا در ریکاردر ضبط می شود.

اما گر بخواهیم از مایکروفون خارجی (External) استفاد کنیم پن مایکروفون را در خانۀ سرخی که در بخش ورودی ریکاردر قراردارد جا داده و انتر نموده دکمۀ ضبط صدا را فشار دهید توسط مایکروفون داخلی نیز میتوانیدهر صدای که خواسته باشید صبط نمایید برای صدا های باکیفیت باید مصافۀ مایکروفون را که همان 15 الی 20 سانتی است مد نظر گرفت زمانیکه بخواهید ضبط صدا را قطع کنید از دکمۀ stop استفاده منید.

بعد از این عملیه در سکرین ریکاردر سونی یک شمارۀ اضافه میشود که بلند ترین شماره آخر صدای ضبط شده است.

بهترین طریقه ضبط صدا در این ریکاردر این است که از مایکروفون در داخل این وسیله تعبیه شده است استفاده شود.

در جریان ضبط صدا موارد ذیل را در نظر گیرید

1.    داشتن بالتی اضافه در قبل وبعد از ضبط نمودن صدا.

2.    انتخاب جایگاه یا محل که مصاحبه در آنجا اجرا می گردد. مکانی را باید انتخاب کنید که سر وصدای اضافه در آنجا نباشد و اگر سروصدای اضافه هم باشد تاحد امکان از آن جلوگیری کنید.

3.    متوجه باشید در جریان ضبط نمودن صدا با پوشیدن چوری ،دستبند، ساعت و یا بازی باموبائیل و همچو اشتباه صداهای اضافه در صدا اصلی به وجودمی آورد که از این صداهای اضافی باید جلوگیری کنید.

4.    در جریان ضبط نمودن صدا چه آن را در یک اتاق کنفرانس ضبط کنید یا در محل دیگر که بخواهید ریکاردر را بالای میز قرار دهید که در این صورت امواج صدا قبل از این که در مایکروفون داخل شود صدا را روی میز که ریکاردر در آنجا قرار دارد برخورد می کند و در صدا یک نوع انعکاس پیدا می شود. برای جلوگیری از همچو موارد خوب است یک دانه دستمال را زیر ریکاردر قرار دهید تا توسط این دستمال از ارتعاش اضافی در صدا جلوگیری شود.

5.     نکات که باید در جریان ضبط صدا به آن توجه کرد اینست که  موبایل ها باید خاموش باشد هم موبایل خبرنگار وهم از مصاحبه شونده وسایل گرما و سرما که از برق استفاده می شود راخاموش کنید، آب جوش یا چای و مواد خوراکه که زیاد داغ باشد نزدیک ریکاردر قرار ندهید.

با توجه به این 5 مورد و عملی نمودن به آن شما می توانید در تولیدات صدایی که روزانه دارید از یک کیفیت عالی برخوردار شوید و هم برای مخاطبین تان بهترین کیفیت را به نشر بسپارید.

انتقال صدا به کمپیوتر و یاوسیله ی دیگر

این وسیله ی کوچک ولی پیشرفته است که توانایی اخذ ونشر صدا را برای دیگر وسایل که مربوط صدا می شود دارا بوده و هم می شود صدا را توسط لین های ارتباطی از دیگر وسایل اخذ و یا به آنها انتقال داد.

برای انتقال صدا از ریکاردر به دیگر وسایل مانند کمپیوتر، مینی دیسک ، تیپ و انواع دیگر ریکاردر های نخست لین USB مخصوص ریکاردر را به کمپیوتر و ریکاردر وصل کنید سپس صداهای مه در ریکاردر دارید می توانید از آن صداها کاپی یا قطع (copy & cut) کرده و بعدأ به کمپیوتر چسپ (paste) کنید.